Sleep is the brightest colour

dagboektitels mogen best debiel zijn

Doktersbriefje
stillerd
't Is trouwens weer lang geleden dat ik hier nog gezeten heb.  Compleet te danken aan facebook uiteraard, en Di Rupo want die is overal de schuld van, op voorwaarde dat het in België gebeurt.  Ik heb me voorgenomen om wat meer te schrijven, maar ik neem me zovaak voor om meer te gaan schrijven en dan begin ik covers te maken en titels te verzinnen voor nummers die ik nooit opneem.  Nu ik er toch over bezig ben, Misantronics doet het, ondanks een behoorlijk irritant en langdurig gehoorprobleem, nog vrij goed.  Ik ben weer begonnen aan het componeren van een nieuw album en -integenstelling tot mijn vorig spul- wordt dit geen improv-album maar een stevig voorbereide collectie nummers.  Ik heb er zelfs al een groep voor, al weten de meeste leden dat nog niet.
Bas: ik
Gitaar: ik
Zang: iemand die ik niet mag verklappen omdat hij anders een verdomd grote som geld aan een niet nader genoemd commerciële kutzender moet dokken.
Keyboard: iemand die eigenlijk té goed is en ik dus niet durf vragen dus doe ik het zelf wel
Drums: twee keuzes, de ene Nederlands, de andere ex.  (ex-drummer that is)
Hobo: niemand, komt niet voor in het album
Het album zal 'Mountains are Flowers' heten maar daarover meer rond de tijd dat de massamedia mij erover wil interviewen.  Het wordt immers een gigantische hit die naast albums als Disintegration, Wildhoney, Master of Puppets en Mute Poet Vocaliser kan staan. (als je niet weet wie deze albums gemaakt heeft, dan heb je waarschijnlijk ergens op je lichaam haar staan, en anders ook)
Maar eerst opnames van 'Atheist Lullabies', een min-of-meer improv-album die Moral Panic & Cacotopia combineert met De-escalation en A Clear Set of Goals.  Niet dat iémand daar een fuck aan heeft want niemand van jullie heeft ooit één van die albums gehoord, behalve Eline maar die wordt gedwongen :)
Anyway, 2012 is begonnen en ik heb er heel wat over te zeggen maar ik moet kakken, dus doei.

Drag queens, vegetariërs en andere ongemakken...
stillerd
Ik kom net terug van een bedrijfsfeestje (nuja, vreten, zuipen en genante details over collega's leren kennen) en veel meer dan vreten, zuipen en genante details over collega's leren kennen, heb ik niet.  Maar ik voel me wel vrij goed.

Neh

Botermelk met warme meloenblokjes
stillerd
 Na het werk fietste ik zwierig naar huis waar onze kat me stond op te wachten met een blik van de Aldi.  Ze had honger, en ik ook dus maakten we boomstammetjes met pasta met kaassaus en een verwilderde tomaat die met me mee gefietst was.  De tomaat was overigens verzonnen want die komen zelden buiten voor middernacht.
Een tijdje later zat hier een collega klaar om te gaan basketten.  Aangezien ik niet echt aan basket doe, ben ik na zijn vertrek de kleerkast ingesprongen op zoek naar een degelijke outfit voor het optreden die avond.  Ik kwam eruit met dezelfde kleren die ik aanhad.  Want, compleet logisch gezien, het heeft geen enkele zin om je op te kleden voor een optreden waar je toch in superpositie bent aangezien niemand je opmerkt.

Night Terrors is een groep uit Australië, bestaande uit een drummer, twee synthgoochelaars en een bassist-thereminist (of hoe noem je zoiets).   De muziek die ze brengen ademt de sfeer uit van een jaren 20 horrorfilm vermengt met flarden Krafwerk op hormonen.  Boeiende instrumentale muziek die ook op CD zeer te pruimen is (al moet je hiervoor de drukdoenerij op een paar nummers negeren).   Daarna was het de beurt aan Melt Banana, dé Japanse noisepunkcoremetalindustrialpopgroep bij uitstek.  Het begon allemaal immens intens.  De gitarist had zijn gitaar nog niet vast en de bassiste stond nog niet op het podium.  De eerste tien minuten waren pure noise met blastbeats.  Een genie zou het minder goed doen.  Daarna zette de band zijn optreden verder op aloude Melt Banana stijl, dus belachelijk heerlijk.  Jammer genoeg moest ik net voor het einde van het optreden weg wegens trein.

De trein was een lichte nachtmerrie.  Ik kon me gelukkig op een plaats voor mij alleen zitten zodat ik niet tussen de Mexx heroinehoeren en alcoholjongeren.  Ik vermoed dat er afgelopen nacht een hardsyle feestje in Antwerpen was.  Zoveel marginaliteit kom je anders zelden tegen.  Ah, en 96% van de vrouwen voelt zich te dik, maar welke pervert let er nu ook op 96% van de vrouwen?  
Maar goed, uiteindelijk kwam ik terug aan in Berchem, stortte me op mijn fiets en wandelde al fietsend richting thuis.
Daar aangekomen stond me helemaal geen verrassing te wachten.  Ik schonk me een frisse cola in en grabbelde een zak chips uit de chipsgrabbelkast.  Geef toe, "chipsgrabbelkast" klinkt veel interessanter voor een zatedagnacht dan "schoonmaakproductenlade" ("-schààf" in 't Antwerps).   

Enige tijd later had de kat me naar bed gesleept waar ik deze morgen dan ook de wereld terug aantrof.  Mijn vrouw moest 't weten, heel de wereld in mijn bed.  Koffie, nog een koffie, afwas, de gazet, mét koffie (anders moet je er te hard op kauwen).  Deze middag voorzag ik mezelf van enig oplosmaaltijdje en wierp ik een laatste blik op mijn Hattrick ploegje en de opstelling voor de toch al te gemakkelijke wedstrijd van deze namiddag.  De uitslag ga ik niet laten weten want dat interesseert toch niemand.

En tot slot nog een gelukkige verjaardag gewenst aan Debby van in den trein.  Als ik haar gewicht zo schat, is ze vandaag 3 geworden.
P.S. Als iemand Maarten Van Aertreyke tegenkomt, zeg hem dan dat zijn moeder wil weten of hij de spruiten weet liggen.

21 september 2009...
stillerd
...meer dan een jaar geleden. 

Een collega vroeg me iets over het verleden (nu ongeveer 5 jaar geleden zo blijkt) dus begon ik te googlen naar Goths Go Gaga.  Sommige herinneringen kwamen langzaam terug dus heb ik het zoeken maar meteen opgegeven :-)  Maar goed, ik had het antwoord dat ze moest hebben en zei 'half 2005 ergens'. 

Terwijl ik diagonaal de ups en downs van de afgelopen 7-8 jaar eens bekeek, kwam ik tot een ultieme vaststelling: blogs zijn pure stront, puur subjectief excrement van de meest ridicule soort.  Maar goed, Familie, Wiii Fit, Monster Energy Drink en die heroinehoer op de posters van Mexx zijn ook stront, pure onversneden shit maar het blijft allemaal immens populair natuurlijk. 
Het kan de vermoeidheid zijn (vandaag overslapen en dus te laat op het werk maar mijn baas vond het niet erg op voorwaarde dat ik dan 24 uur permanentie hou) maar het ontbrak me aan emoties bij het lezen van mijn antieke gebral.  Hoewel, de Brief aan Finland was wel lollig.  Over andere dingen gaat we 't lekker niet hebben want daar heb ik geen tijd meer voor (over een half uur naar huis - ons werk hééft geen permanentiedienst).

Wat is er nu in het laatste jaar zoal gebeurd?  Wel, Im:Prod heeft wat degelijke noise uitgebracht, ik heb Misantronics & Amex Nori opgericht.  Ik heb Kong een paar keer gezien en die heroinehoer van Mexx uitgescholden.  Ik ben nog altijd gelukkig getrouwd en onze poes doet nog altijd even irritant (maar minder verwondend).  Ik heb Facebook ontdekt, erop aangemeld, het verdomd en wat promotie gemaakt voor mijn muziekjes.  Ik heb mijn baas aan haar kop liggen zagen over opslag en ik heb tegen een boom gepist waar de naam "An" op gegraveerd stond.  Ik heb de gore air om mezelf 'gelukkig' te zien, maar dan de light versie.  

Ben ik terug op Livejournal?  Wel, misschien, in ieder geval nu eventjes.  En misschien wel voor een hele tijd. Ik ben er namelijk over aan het denken om een Nederlandstalige blog te houden ("stront" klinkt beter dan "dung") en dat is hier gemakkelijker dan in Facebook.  Wat een beetje muzikant al niet lijden kan.  Misschien ga ik mijn naam en foto hier ook nog veranderen.  Stillerd of The Silent is eigenlijk zo dood als die rat die ik vannacht vond.  Mooi beestje, alleen een beetje bebloed en nogal plat.  Maar goed, wat kan je anders verwachten van roadkill?  

Een kijkje rond: het veranderen van een gebruikersnaam kost 15 dollar, dus u gaat me hier nog tegenkomen als stillerd.  Vergelijk het dan maar gewoon met de woorden van een dood volk, verteld door een demente archeoloog.  De foto heb ik wel kunnen aanpassen maar pinguins blijven cool.  Ik heb na lange onderhandelingen met de pinguinpopulatie besloten om de foto te voorzien van enige sneeuw waardoor de locatie onveranderd lijkt.  Men moet nu eenmaal compromissen sluiten in het leven, zeker als toekomstig ex-Belg.

Goed, nog een kwartiertje werk en daarna richting huis.  Ik weet dat Eline gezegd heeft dat ik niet naar de Adli moet maar ik ga toch.  De cola is zo goed als op en aangezien de Aldi de enige is met lekkere cola...  Waarschijnlijk zooi ik ook nog wat ongezond middageten in de kar.  Ik eet ongezond om het evenwicht in de wereld te bewaren.  Als iedereen hypergezond blijft eten, komt de sla immers in opstand.
Er is ooit een test geweest met planten.  Een tiental planten werden volgeplakt met electroden.  Rond de tafel wandelden zes mensen.  Plots stopte één van de zes en trok een plant compleet aan flarden.  Daarna werden er hogere metingen gedaan bij de planten wanneer die man voorbij kwam.  De planten waren dus bang.

Maar goed, een klant aan de lijn.

Ok, was redelijk snel opgelost.  Maar met de tien minuten die me hier nog resten, ga ik weinig te vertellen hebben.  Vanavond ga ik in Kortrijk nog eens naar Melt Banana kijken.  Gisteren Microphonics & N. gezien (wat overigens een beestachtig mooi optreden was).  Vannacht, als ik op tijd thuis geraak, ga ik een immense opnamesessie van Misantronics inlassen en met mijn onlangs verworven katana op onschuldige voorbijgangers meppen.  Misschien maak ik me wel een milkshake.

Trouwens, Thomas Shamus Blackthorn is een vreemd figuur.

Incubate (heel erg alternatief festival in Tilburg)
stillerd
Vrijdag:
We vertrokken zoals verwacht een uur later dan verwacht in Antwerpen. Maar door een kleine misrekening eerder, kwamen we toch nog behoorlijk op tijd aan. Een medogenloos saaie treinrit en voettocht later zaten we dan toch op onze hotelkamer in Tilburg waar we maar meteen besloten dan 22 euro veel te veel is voor 24 uur internet. Kortom, geen internet maar goeie muziek genoeg.

Het begin met Marhaug, een driekoppig noise gezelschap met gitaren, drums en een heleboel pedalen en effecten. De heren zetten een logge set neer met knap opbouwende percussie die me eigenlijk een beetje deed denken aan een wat verder gevorderde Im:Prod. Enkel jammer dat de Fender er tegen het einde van het optreden aan moest geloven. Wat is trouwens het nut van een gitaar kapotslaan als dat geen hoorbaar resultaat geeft?
Maar goed, Marhaug was dus de moeite waard. Dus trokken we richting Manatees, enkel en alleen om te zien dat we er te laat voor zouden zijn. Dat was dan ook zo'n klein beetje het probleem van Incubate, sommige venues liggen nogal ver uiteen. Maar na een stevig avondmaal (Kentucky Fried Chicken) en een stevige studie van de plattegrond van Tilburg, besloten we richting 013 te gaan waar Punk legendes The Damned het beste van zichzelf kwam geven. The Damned is niet meer The Damned met opgestoken haar en bloedgeile woede. Neen, The Damned is een leuke punk-wave band die de moeite waard was om nog eens te zien. Leuk optreden.
Wegens het niet houden houden an Breakcore, trokken we rihcting Extase waar Altar Of Plagues. AoP ziet er totaal niet uit als een black metal band en is het dan eigenlijk ook niet. De vier heren brengen een energieke mix van doom, black metal, drones en noem maar op maar was bovenal ronduit zalig. Het was dan ook meteen de eerste groep waar ik me een CD van aanschafte.

Dus eigenlijk maar drie bands gezien die eerste dag maar dat mocht de pret niet drukken. Rond één uur 's nachts trokken we de laptops open, sloten het opnamemateriaal aan en begonnen aan een Im:Prod setje. Dit setje zal later deze week als gratis download beschikbaar zijn en "Back To (Incu)Basics" heten. Het is maar dat u het weet.

Zaterdag:
Slecht nieuws, Sammy kan niet de hele dag blijven aangezien hij de dag erop moet gaan werken. Edoch, daar gingen we weer.
Toen we in the Batcave (013) aankwamen, was The Color Of The Sun net begonnen. We hoorden een vrij domme gitaarriff met daarover tweestemmige zang. Het deed me een beetje aan pakweg Pulp (Disco 2000) denken maar dan slechter. Maar goed, we hadden toch niets anders te doen dus bleven we even kijken. Groot was onze verrassing dan ook toen we plots een totaal krankzinnig stukje electronica te horen kregen. Color of the Sun is dus veel meer dan een britpop groepje, het is een improvisatieproject dat eigenlijk een grote positieve verrassing bleek.
Justice Yeldham dan, één man, één glasplaat met één sensor en daarmee maakte hij noise. Razend interessant eigenlijk maar na twee nummers heb je 't een beetje gehad. Temeer omdat het glas brak en hij in zijn lip sneed ermee.
Eten
In het boekje stond dat Kayo Dot dark rock maakte. Ik had eigenlijk nog eens zin in wannabee gothrock dus liepen we terug richting Kleine Zaal (013) waar we de groep enkele technische problemen zagen oplossen (ze hadden nog meer problemen maar daarover later meer). Wat we zagen toen Kayo Dot eindelijk begonnen was, was meer dan verbazingwekkend. Niet-repetitieve post rock is misschien de beste omschrijving. Zonder meer een wonderbaarlijk concert eigenlijk, temeer omdat heel de groep wat zenuwachtig leek.
Een hele wandeling later stonden we in Little Devil waar Syrach net aan een set begonnen was. Syrach werd omschreven als doom maar bleek uiteindelijk een melodieuze death metal band te zijn zoals hier om elke straathoek eentje speelt. De Noren mogen dus met de eer 'slechtste band van 't festival' gaan lopen.
Ik nam afscheid van Sammy en trok richting Paradox waar Troum net aan een set begonnen was. Troum is niet slecht maar na Syrach had ik eerder zin in actie en niet meteen in de dromerige ambient van deze heren.
Dus besloot ik ook Altaar links te laten liggen en trok ik naar de kleine zaal waar Mad Professor net begonnen was. Ik liet me opgaan in een heerlijk dub-reggae feestje en zette zowaar mijn eerste danspasjes in lange tijd. Leuk? Neig!
Jammer deel twee. Wardruna speelde in een tuin die ongeveer een kwartier reizen was per bus. Dus, gemist.
Ik zat helemaal alleen op mijn hotelkamer en besloot zelf ook eens een stevig setje ritmische noise op te nemen. Het was een leuke set, alleen de opname was mislukt.

Zondag:
Terwijl ik uitcheckte in het hotel, merkte ik dat er nog vier uur moesten verstrijken alvorens Caspian de laatste dag zou openen. Boeh. Daar zat ik dan op een terrasje met een te frisse koffie. Maar goed, er moest vast iets boeiend te doen zijn. Ik besloot op zoek te gaan naar Hall of Fame waar Deutsch Nepal die avond zou optreden. Na twee keer totaal verkeerd te lopen te hebben, bleek de weg erheen poepsimpel. Dus trok ik weer richting 013. Onderweg kwam ik Toby van Kayo Dot tegen. We raakten aan de praat en wandelden richting 013 waar hun van stond te wachten. Ik ontmoette de hele band, we wisselden adressen uit en meer van dat fraais. Maar wat was er nu een dag eerder aan de hand? Vooral de drummer leek me zenuwachtig en dat bleek gegrond. Een paar dagen eerder hieden ze een Engelse tour en de drummer bleek compleet verloren gereden te zijn in Engeland waardoor Kayo Dot pas in Tilburg hun drummer terug hadden. Daarnaast liet een deel van het materiaal het afweten en noema maar op. Toffe mensen trouwens die van Kayo Dot. Ik mocht met hen op de foto en we namen afscheid.
Ikzelf trok richting Kleine Zaal waar het een oeverloos wachten was op Caspian. Ik ontmoette een kerel met een Cure t-shirt die ik van haar noch pluim ken maar die wel zo'n beetje een rode draad zou vormen doorheen de rest van de dag. Maar omdat het een Nederlands festival is, noem ik hem Hans. Hans zat ook te wachten op Caspian maar het duurde immens lang. Ik keek op mijn programmablaadje en zag dat Sheik Anorak in de V39 ging beginnen. Dus besloot ik helemaal om te lopen naar de zaal die pal tegenover de 013 lag (domme ik). Sheik Anorak deed wat ik zou doen. Gitaarpingeltje, loopen, gitaarpingeltje, loopen, distortion erover en live drummen. Hij was de winnaar trouwens van het Eurovisie Noise Festival en volgens mij terecht. Hans kwam op de barkruk naast me zitten en zei dat aspain nog steeds niet begonnen was.
Ik kocht een cd van Sheik Anorak en trok snel naar de kerk waar :Of The Wand And The Moon: net begonnen was. Een kerk is natuurlijk de perfecte plaats voor deze Neo Folk groep en gezegend (hah) met een glashelder geluid zette de heren een sterke set neer. Prachtig maar kort.
Terug aangekomen in de Kleine Zaal, kon ik net een glimp opvangen van Pompeii maar meer ook niet. Pompeii werd aangekondigd als interessante post rock groep maar bleek meer weg te hebben van een jonge rockgroep die hun weg nog niet helemaal weten in de wereld die geen punkrock speelt. Maar goed, Syrach was slechter.
Greg Kowaslski deed iets raar. Met behulp van een aantal taperecorders maakte hij een soort ambient dis eeuwig leek te duren. Had ookwel gemogen van mij, en van Hans blijkbaar ook. Razend interessant om te zien maar er zijn ontelbaar veel artiesten die zoiets doen.
Het frèle Japanse meisje dan Tujiko Norika heette stond verlegen te zijn achter een Mac en een microfoon. Haar muziek was te experimenteel om de Japanse Björk genoemd te worden maar sloeg wel in als een bommetje. TN bracht een soort ambient met Japanse zang en was eigenlijk wel zo'n beetje hemels te noemen. Mooi, zeer mooi.
Dan op naar een mengeling tussen Krautrock en Black Metal. Aluk Todolo kwam in Little Devil het beste van zichzelf geven maar bleek uiteindelijk redelijk saai te zijn. Edoch, Syrach was slechter.
Toen ik besloot om naar het hotel terug te gaan en mijn koffer te halen, zag ik plots Sammy aan de Paradox staan. Ik begroette hem vriendelijk en we gingen richting hotel. Een tijdje later stonden we vlak voor het podium om de headliner van het festival te zien. Deutsch Nepal. U.R. Blackhouse, Tintorama en meer heerlijke stukken passeerden de revue. Dit was niet het beste optreden van DN dat ik ooit gezien heb maar staat wel met stip op nummer 2.
Tot slot was er natuurlijk Der Blutharsch. Vorige keer (in Antwerpen) leek deze groep me veel te veel op een rockgroepje maar nu was de bombast zeer te smaken. Boeiend optreden, temeer omdat er nu veel meer New Wave gerichte nummers in de set zaten. Ook hans vond het blijkbaar interessant.

En zo trokken we stilaan terug richting Antwerpen na een vermoeiend maar uitermate geslaagd Incubate. Ik heb weinig gezien van de kunst- en theater performances maar dat komt eigenlijk voornamelijk omdat ik niet zo'n Hermann Nitsch fan ben.
Wat ik wel gezien heb, is een grote meisjesmassa die blijkbaar hevige fan waren van ene McFly. Die scheen in ons hotel te logeren want toen hij buitenkwam, steeg er een immens gegil op over de Heuvelpoort. Bizar.

Een man steelt al eens iets van zijn vrouw
stillerd
♥ A L L A B O U T M E
× Name: KptKuuk
× Single or taken: Getrouwd
× Gender: Klote
× Birthday: Elk jaar
× Sign: Middenvinger
× Hair colour: Meestal bruin maar soms ook bruin
× Eye colour: Mijn ogen apen mijn haar na
× Height: Zonder ego 1;80m, met ego ook
× Are you straight/bisexual/gay?: Hetero

♥ F A S H I O N S T U F F
× Favourite place to shop for clothes?: Zeeman :D
× Favourite designer?: Modeontwerpers zijn overbetaalde kwallen
× What is your sexiest outfit?: Rubber laarzen en een gigantische regenjas
× What is your most comfortable outfit?: Degene die ik niet aan heb
× What do you usually wear?: Broek & hemd

♥ S P E C I F I C S
× What kind of shampoo do you use?: Elseve liefst
× What are you listening to right now?: Een documentaire over chemische processen in het lichaam
× Who is the last person that called you?: Mijn wederhelft
× How many buddies are online right now?: Geen idee, ik heb geen messenger-brol

♥ F A V O U R I T E S
× Food: Boomstammekes
× Girls' names: Kristien (zo geschreven), Tine
× Boys' names: Jef
× Subjects in school: Genetica
× Animals: Ons Lina

♥ H A V E Y O U E V E R
× Given anyone a bath?: Meermaals ja
× Smoked?: Ja
× Bungee jumped?: Nee
× Made yourself throw up?: Nee, ik heb zelfrespect
× Skinny dipped?: Ja
× Ever been in love?: Ja
× Made yourself cry to get out of trouble?: Euhm, nee
× Pictured your crush naked?: Niet alleen dat
× Actually seen your crush naked?: Tuurlijk datte
× Cried when someone died?: Bij mijn tante, voor de rest nooit denk ik
× Lied?: Da's één van mijn hobby's :p
× Fallen for your best friend?: Nope, andersom wel
× Rejected someone?: Meermaals
× Used someone?: Idem
× Done something you regret?: Absoluut

♥ C U R R E N T
× Clothes: Broek & Hemd
× Desktop picture: Een dikke grijze wolkenhemel in Merksem op een verlaten stuk industrie, met gecentreerd een electriciteits-hoogmast.
× CD in player: Eigenlijk geen flauw idee
× DVD in player: Documentaire-serie over de ontwikkelingen in de wetenschap de laatste eeuwen

♥ L A S T P E R S O N
× You touched: Mijn vrouw
× Hugged: Alweer mijn vrouw
× You IMed: Iemand ivm een cd die die wou kopen
× Talked to online: Diezelfde denk ik
× Sexed it up with: En alweer mijn wederhelft

♥ W H O D O Y O U W A N N A
× Kill?: Internet heeft niet genoeg megabyte om die namen hier te zetten :p
× Slap?: Er zijn er wel een paar ja
× Get really wasted with?: Vrouw
× Get high with?: Vrouw
× Talk to offline?: Vrouw
× Talk to online?: mensen die cd's willen kopen :p
× Sex it up with?: En weer vrouw

♥ R A N D O M
×In the morning I: Meestal sta ik op om 7u en ga naar 't werk om 8u
× Love is: De oervorm van alles wat fantastisch, verwarrend, meeslepend, teleurstellen en de moeite waard is
×I dream about: Eerlijk? Het einde van de wereld meemaken
×What do you notice first in the opposite sex you're into:? Stomheid :D

×Sit on the internet all night waiting for that someone special to IM you?: Nope
× Wish you were a member of the opposite sex?: Ieuw, nee, dan moet ik gaan shoppen :D
× Wish you were younger?: Een jaar of 5 mag wel, maar dan alleen omdat ik een groot deel fouten van de laatste vijf jaar kan goedmaken :-)
× Cry because someone said something to you?: Eigenlijk niet

♥ N U M B E R
× Of times I have had my heart broken: Talloze keren
× Of guys I've kissed: 1 (zelfs 15 jaar geleden was ik eens strontzat)
× Of girls I've kissed: Teveel :-)
× Of CDs I own: Een 500-tal
× Of scars on my body: Voor onze kat bij ons woonde 3, nu een stuk of 15 :D

De jeuk is door de kogel
stillerd
Alternative for a Well Organised Life heeft eindelijk een datum.  Op vrijdag 5 december zal de Chalet aan het Berchemse voetbalstadion dé plek zijn voor absolute wansmaak en ander gebral van mezelf en andere ongeregeldheden.  Een definitieve bevestiging volgt nog aangezien ik nog moet gaan tekenen voor de zaal.
André, sorry dat ik de datum al vastgelegd heb maar het begon serieus te jeuken.  Ik wil fuiven en aangezien ik andere DJ's slecht vind, moet ik het zelf doen.  Je bent natuurlijk méér dan welkom om een setje te komen draaien (je vriendin mag zelfs meekomen, goed hé).

Nu nog een flyer maken en dan eens goed kakken.

't ès wir tied...
stillerd
...om nog eens iets te posten.

Gisteren had ik weer evaluatie op het werk.  We hebben dat zo om de twee weken ongeveer (omdat we naar de perfectie streven natuurlijk).  En ook deze keer was het verdomd goed.  Ik had zelf een iets mindere evaluatie verwacht omdat ik de laatste tijd ee nbeetje sukkel met mijn gezondheid.  Maar blijkbaar kan ik werk en privé vrij goed scheiden.  
Volgens een aantal medische medemensen zijn de bloedingen enkel en alleen te wijten aan stress.  Vorige week kwam daar nog eens hevige kop- en nekpijn bij waardoor ik begon te vrezen voor veel ergere aandoeningen.  Maar ondertussen heb ik er alweer een werkweek opzitten en ben ik weer toe aan een verplicht dagje platte rust.  "Veel rusten" zei de dokter, "heel veel rusten" zei de specialist, "zeker stress- situaties vermijden" zei de verpleegster.  Sja, daar kan een mens niet tegenop.
Ik werk dus op de helpdesk online bankieren van KBC.  Drie maanden geleden dacht ik nog "wat doe ik hier in godsnaam met zo'n koptelefoon en microoke" maar dat is inmiddels weggeëbt als een regenboog in een bad vol javel.  Inmiddels geef ik me daar ongeveer 100% (soms iets minder, want het zijn lange dagen).  Het is interessant, het is gewoon heel plezant om te doen en ik heb toffe collega's, ookal zijn ze absoluut niet het type mens waarmee ik in mijn privéleven zou omgaan (of omgegaan zijn want een privéleven kan al eens veranderen).  De ene is hele dagen bezig met computers, de andere zingt in een shlagerband, , een derde kan niet wachten tot Sensation White (ofzo). 
Onze helpdesk is duidelijk anders dan de meeste anderen.  Sommige collega's komen van andere helpdesken en daar horen we ongelooflijke verhalen van: opleidingen van 3 minuten ("hier is het boek waar alles instaat, hier is een telefoon, begin er maar aan"), specialisatie in het afschepen van klachten (Mobistar :D), klanten uren laten wachten... en meer van die wantoestanden.  Bij ons is er een opleiding van een maand (plus nog een maand ervarings-opleiding aan de telefoon) en vrij strikt toezicht op wat we doen.  Heerlijk. 
Nog even over de evaluatie: kennis: heel goed, callhandling: zeer goed, attitude: schitterend.  Toch leuk om eens iets positief te horen :p

Nu we toch positief bezig zijn.  Afgelopen weekend hebben we ons 1-jarig huwelijk gevierd.  Eerst met de ouders en daarna gezellig met ons tweetjes.  Ik heb van véél jaren spijt gehad maar van dit jaar alles behalve.  Trouwen is denk ik toch het beste dat ik ooit gedaan heb, ookal heb ik eeuwenlang gezworen dat ik het nooit zou doen.  En Eline: ik hou van u.

Dit gezegd zijnde blijkt het half één te zijn dus ga ik iets te bikken zoeken.

Tot slot: André, er zijn al 20 mensen die wachten op een datum :D (just treitering you)

FC Pleur versterkt zich
stillerd
Om de positieve sfeer van FC Pleur (6 overwinningen op 7 wedstrijden) verder te zetten heeft de ploeg een drietal nieuwe verdedigers aangetrokken. Nieuwe spelers hebben de welluidende namen: Donat Shmatikov, Jacob-Jan Driessen en Thieu Blaak. Driessen zal -wegens blessure- pas volgend seizoen aan het werk zijn maar de andere twee verdedigers mogen zich aanstaande zondag al bewijzen in de wedstrijd tegen Toutan Style.
Voor deze wedstrijd heeft trainer Haydar Işınsoy gekozen voor een opstelling van enkel en alleen topspelers. Hendrickx & Claes zullen alweer het ultieme spitsenduo proberen te vormen terwijl de andere oudgedienden het middenveld voor hun rekening nemen.
Inmiddels heeft JJ Zwerver het team verlaten wegens uitermate slechte prestaties. In de komende weken zal het team waarschijnlijk nog uitgedund worden om plaats te maken voor nieuwe beloftevolle spelers uit Pleurs eigen jeugdteam.


Voor de mensen die nu met een vuilzak aan vraagtekens zitten: FC Pleur is mijn fictieve voetbalploeg.  Kuuk FC is die van mijn wederhelft maar die zullen pas vanaf volgend seizoen een plaatsje krijgen in mijn blogs.  Waarom in mijn blogs?  Wel, op hattrick.org kan dat ook maar dan moet je hattrick supporter worden en dat kost 25 euro voor een jaar.  Op zich niet veel maar dat zijn wel vijf pakjes saffen hé, of 15 zakskes chips, of 50 pakjes chips van de Aldi of twee discogs-cd's.  Enfin, u snapt me wel.

And now for a completely GGG alternative life
stillerd
Vrij binnenkort is het weer zover. In navolging van het onvolprezen GGG (goths go gaga) en And Now For Something Completely Different rolt er weer een nieuwe fuifavond van mijn wenkbrauwen. Deze keer werken we onder de titel Alternative For A Well Organised Life en zal de fuif plaatsvinden in een minuscuul zaaltje achter het voetbalstadion van Berchem.
En dus is het tijd om een aantal puntjes aan te kaarten.
1. GGG: GGG was een klein succesje binnen de gothic wereld. Met fantastische muziek, zodanig gevarieerd dat iedereen er het lopend schijt van kreeg en een schitterende groep medewerkers kregen we stilaan naam en faam. Edoch, wat mis kan lopen liep mis. Door persoonlijke omstandigheden is GGG voorgoed van de aardbol verdwenen.
2. And Now...: Nieuwe poging, deze keer in Antwerpen. De fuif was even goed, het publiek en de medewerkers zo mogelijk beter maar dit was een éénmalig experiment
3. Alternative For A Well Organised Life: Na een paar éénmalige dingetjes komt dus binnenkort een nieuwe fuif waarmee we het verleden trachten samen te vatten. AFAWOL zal plaats bieden aan muziek uit allerlei genres, zowel binnen als ver buiten de gothic wereld. Net zoals GGG zal er menig fout nummer te horen zijn maar ook metal, rock, pop, grunge, disco als shlager krijgen een al dan niet serieuze plaats in de luidsprekers.
4. Medewerkers: Wegens zeer tevreden gaan we een aantal medewerkers van in het verleden terughalen. De fuif zal bijvoorbeeld niet doorgaan zolang Witchie er niet bij kan zijn, deze keer als tapper, showsteler én guest-dj.
5. Guest dj's: AFAWOL zal gedragen worden door de Lijn12 dj's en (indien we maandelijks of tweemaandelijks gaan) plaats bieden aan 1 à 2 guests die twee uur lang mogen laten zien waarom ze mogen komen. Voorlopig op de eventuele lijst: Witchdoctor, Invi (alias Wouterkeuh), Nar, Jagdcommando.
6. Locatie: U komt met de trein? Stap dan af aan station Berchem, ga richting achteruitgang (als u loketten ziet, bent u aan de verkeerde kant), daar naar links, rechtdoor aan de rode lichten, de brug over, aan de Delhaize/Panos,Q8 naar rechts en aan Berchem Stadion weer naar links. Een wandeling van ongeveer 15 minuten.
7. Special acts: wie heeft er nog special acts nodig met mensen als Stillerd, Witchie & Invi? Verwacht u verder aan een sober ingericht zaaltje (waar helaas niet gerookt mag worden vrees ik).
8. Inkom: aah, een heikel punt. Op de vorige fuiven werkten we met vrije inkom. Dit is helaas niet meer mogelijk aangezien we op één na elke GGG verlies leden. Daarom gaan we vanaf nu werken met een inkom van waarschijnlijk €2,50. Jammer maar helaas.
9. Lijn 12 DJ's. De naam klinkt u misschien bekend in de oren. Lijn 12 is het samenwerkingsproject van Angelmaker/DIAA/Zbygn en The Unknown. Waar Lijn 12 op CD garant staat voor een lekkere portie experimentele electronica gooit het project achter de DJ tafel alle remmen los en smijt er bijna elk genre tegenaan.
10. Het publiek. Natuurlijk heeft elke organisator een vooropgesteld idee van zijn publiek. Welnu, wie naar AFAWOL komt, moet vooral voldoen aan één voorwaarde: een open geest hebben en zin hebben om te feesten (en geld genoeg bijhebben voor de inkom en de drank natuurlijk )

?

Log in